غزلی دیگر از "شاهد" شاعر نامی خطه سرآبادان

آمــــــدی آتــش زدی بر جـــان مــــن                       رخنـه کردی در دژ ایمـــــان مـــــن

بی قرارم کــردی از دیـــدار خـــــــود                       فتنه کردی در دل لــــرزان مــــــن

چون بیارامــم که تابـــم تاب شــــــد                       رفت بر افلاک دگـــر افغـــان مـــن

گو چه کردی با دلم کین سست رای                      نیست دیگر بر سر فرمــــان مــــن

گر مجال افتد که گیـــــرم در بــــــرت                      دود گــردد زآتشت بنیــان مـــــــن

واژه و حرف و سخن همـــراه نیست                       در بیــان عشــق بــی پایان مــــن

گرچه شاهـــد وصف، شیرین میکنــد                      هست ابیات غــــزل زنـــدان مـــن 

سرآبادانی (م.شاهد) 

سرآبادان نگینی بر ارتفاعات مرکزی ایران sarabadan

خوش آمدید

تاریخ همیشه هم ساختنی نیست بعضی اوقات نوشتنی است . ولی شما سعی کنید تاریخ ساز باشید تا تاریخ نویس !!!

سرآبادان بام ایران - Mill" summit "

دوم آپریل ۲۰۰۹ مصادف با سیزدهم فروردین ماه ۱۳۸۸ هنوز قله " میل" واقع در غرب سرآبادان بطور کامل پوشیده از برف است . بسیار رفیع و استوار اما غریب و گمنام. این قله حدود هفتصد متر و قله کناری آن که بطور کامل در تصویر دیده نمی شود فقط سی و دو متر و هفتاد و سه سانتی متر از دماوند کوتاهتر است. اما تا کنون کمتر کوهنوردی حتی اسم آن را شنیده است. قله ای آتشفشانی که سابقه فعالیت آن به بیش از سه هزار سال پیش برمیگردد. بر اساس آخرین بررسیهایی که توسط یک گروه زمین شناسی در سالهای اخیر از قله آتشفشانی مذکور صورت گرفته با وجود بخارهایی که همچنان از دهانه آتشفشان در حال متصاعد شدن است و اندازه گیری دمای دهانه آتشفشان احتمال فعالیت مجدد آن در در هر لحظه وجود دارد. هوای کوهستان مذکور بویژه قلل سر به فلک کشیده آن بسیار متغیر است. کوهنوردانی که علاقه مند به صعود به این ارتفاعات هستند حتما فصل تابستان را انتخاب کرده و قبل از مراجعه وضعیت آب و هوای منطقه را از سازمان هواشناسی مرکز اداره هواشناسی تفرش و یا ایستگاه محلی جویا شوند.

این عکس از وبلاگ محمدرضا برداشت شده

غزلیاتی از "شاهد" شاعر نامی خطه سرآبادان

حافظا این دل مارا بـــده یک پیمانــــــــــه                  تا به دیوان تو فالـــــــی بزنـــد مستانـــــــــه

منعم از شهد غزلهای تو گردد شایـــــــد                   شاد و خوش دل شود از گرمی این میخانه

پر کشد اوج بگیرد به بلندای خیـــــــــــال                   فارغ از غــم شود و دور شــود زین خانـــــه

سر صحبت بگشایـــد به بر یار عزیــــــــز                   سوزد از عشق وجودش چو یکی پروانــــــه

بزند قهقهه چون غنچه خنـــدان بهـــــــار                   گر چه با طعنه بگویند که شدست دیوانــــه

شاهدا ار چه صواب است همه گفته تــو                  نور عشـــق است که تابیده در این ویرانـــه

                                                                             سرآبادانی(م.شاهد) 

آری آری ماتم دل با تو پنهان می شــــــود          چشم خورشید از نگاهت نور باران می شود

از قدوم سبز روح انگیز و جان افزای تـــــو          شوره زار خشک جانم غرق باران می شود

ور زنم بوسه برآن لعـــل لب شیریــن تـــو           درد بی درمان من یک باره درمــان میشــود

من به امیـد وصالت خون دلهــــا خورده ام           دانم آخر محنتم روزی به پایان می شــــود

بیم آن دارم بمیــرم غافـــل از دیـدار تــــو           خانه دل بی وجودت سرد و ویران می شود

ناز کمتــر کن بیا ای گل ز روی تو خجــــــل         شاهد از برق نگاهت مست و حیران میشود

سرآبادانی(م.شاهد)

سلام

سرآبادان بهشت گم شده

سرآبادان بهشت ایران را چقدر می شناسید؟

 

       

.......اشتباه نکنید اینجا ماسوله یا ابیانه نیست. اینجا روستای ییلاقی سرآبادان است که به لحظ زیبایی به جرات می توان به آن لقب بهشت گمشده را اتلاق نمود.  روستای سرآبادان محصور در بین کوههای سر به فلک کشیده ناحیه مرکزی ایران دارای پیشینه ای بسیار قوی وکهن است. مورخ شهیر قرن پنجم ابوالفتح بیهقی ( برادر ابوالفضل بیهقی صاحب تاریخ بیهقی) در معروفترین اثر خود تحت عنوان " سرآبادان مستند تاریخ ایران " آغاز حکومت آریائیها در ایران را از این ناحیه که در آن زمان شهری نسبتا بزرگ و آباد و منطقه ای بسیار سوق الجیشی بوده دانسته و نوشته است که اقوام آریایی پس از استقرار در مناطق مرکزی ایران هسته مرکزی حکومت خود را در سرآبادان شکل دادند و از آنجا  بر سایر مناطق استیلا یافتند.